Είναι κάτι στιγμές που θέλεις πολλά να πεις αλλά δεν βρίσκεις τα λόγια, που ενώ το μυαλό σου δουλεύει σε τρελές ταχύτητες, στο τέλος δεν μπορείς να προφέρεις ούτε μία συλλαβή. Είναι κάτι στιγμές που θέλεις πολλά να κάνεις αλλά δεν βρίσκεις τη δύναμη, που νιώθεις πως οι δυνάμεις σου σε έχουν εγκαταλείψει, έτσι χωρίς λόγο και αφορμή και όσα τελικά γίνονται είναι ανούσια και χωρίς ενδιαφέρον. Είναι κάτι στιγμές που είσαι με ανθρώπους δίπλα σου, που σε μιλάνε αλλά δεν τους ακούς. Είσαι μαζί τους αλλά βρίσκεσαι κάπου μόνος σου, πέρα από το εδώ και το τώρα. Είναι κάτι στιγμές που θέλεις να ουρλιάξεις, αλλά όσο και να το προσπαθείς, όσο και να ανοίγεις το στόμα σου προσπαθώντας να βγάλεις όλη σου την ένταση από μέσα, τελικά δεν βγαίνει ούτε μία άχνα, ούτε ένας ψίθυρος.
